Artsen en beurshandelaren

donderdag 4 september 2014

timer 2 min

Ik herlas onlangs Liar’s Poker het prachtige verslag van Michael Lewis van de jaren tachtig op Wall Street. Hij werkt als jonge beurshandelaar bij Salomon Brothers en maakt het grote graaien en de ineenstorting van een financieel systeem van dichtbij mee. Een aspect waar ik lang geleden overheen gelezen had viel mij nu ineens op.

Salomon Brothers was altijd een maatschap, maar in 1981 werd het bedrijf verkocht. Vanaf dat moment waren de belangrijkste handelaren weliswaar ruimschoots miljonair, maar niet meer verbonden met de langetermijngezondheid van Salomon. Lewis beschrijft hoe er vanaf dat moment steeds meer korte termijn hebzucht regeert binnen het bedrijf. Niet dat ze daarvoor vies waren van geld verdienen, maar nu is alleen de eindejaarsbonus nog belangrijk, desnoods ten koste van de gezondheid van het eigen bedrijf, en uiteindelijk het hele financiële systeem.

Ouderwets systeem zo’n maatschap! Hoop overleggen, compromissen sluiten, soms ook log en inflexibel. Maar misschien wel goed voor integriteit en langetermijndenken. En er is nog iets anders.

In hetzelfde boek lopen er bij hetzelfde bedrijf 24-jarige whizzkids rond die nieuwe producten verzinnen en implementeren waar honderden miljoenen in omgaan, en soms verloren worden. De managers van deze whizzkids hebben geen idee meer wat er allemaal in hun bedrijf gemaakt wordt. Het gaat ze ver boven de pet, en dus slaan ze de plank mis of doen helemaal niets. Ook dit wordt snel erger nadat de eerdergenoemde maatschapsstructuur verlaten wordt. Directie en management willen groeien, expanderen, meer en meer. De inhoud van het product wordt bijzaak, of zelfs genegeerd, met uiteindelijk dramatische gevolgen.

Professionals zijn natuurlijk ook lastig te managen. Ze zijn immers de besten op hun vakgebied, en hebben haarfijn door als hun baas niet weet waar hij het over heeft. En je kunt ze ook niet allemaal volledig de vrije hand geven. Maar het is wel hun kennis en kunde waar het bedrijf uiteindelijk van bestaat. Misschien moeten professionals dus toch maar elkaar leidinggeven en controleren, ondanks het feit dat hier niet altijd hun grootste talent en interesse liggen.

Je kunt natuurlijk ook de last verdelen……. Juist, in een maatschap! Ouderwets, imperfect, maar wel collegiaal en inhoudelijk, met zo min mogelijk geldverspilling en bla bla.

Ook verkrijgbaar in Medisch Nederland. Nog wel althans, wees er zuinig op!

Philip Jaspers, praktijkadviseur & venoot Raadgevers Kuijkhoven