Blog: Fout gemaakt? Geef opslag!

In het bericht staat dat in december een harde schijf met patiëntgegevens is gestolen uit een auto van een onderzoeker van het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis (AvL).

Je zult daar maar patiënt zijn. Dan slaat de angst je toch wel even om het hart bij het lezen van het artikel. Gelukkig lees je ook direct dat het AvL actie onderneemt. De procedures zijn helder, zegt de woordvoerder. Gewoon een domme actie van de medewerker, lijkt de ondertoon. Een incident. Onderzoeker ontslagen. Probleem opgelost. Lijkt het.

“De diefstal is pas recent aan het licht gekomen.”

Hoe zou dat nou toch komen? Als je iets gedaan hebt in strijd met de procedures (in dit geval het meenemen van patiëntgegevens op een onbeveiligde informatiedrager), en weet dat dat je baan gaat kosten, zou bijna iedereen zijn mond houden. De angst wordt door dit voorval opnieuw bevestigd: maak je een fout, dan word je ontslagen. Maar reken maar dat het de volgende keer nóg langer duurt voor zo’n zelfde voorval gemeld wordt. Als het überhaupt al gemeld wordt…

“De procedures worden niet aangepast. De regels hierover zijn heel helder. (…) Als de onderzoeker zich hier aan had gehouden, was er niets gebeurd." 

Zo blijkt maar weer dat je gedrag niet volledig kunt sturen met procedures en regels. Als het gaat over houding, integriteit, zorgvuldigheid, patiëntveiligheid et cetera, gaat het om de ongeschreven regels in een organisatie. Die bepalen wat medewerkers werkelijk doen.

"De persoon zal ons ziekenhuis zeer binnenkort verlaten.”

Als er íemand is die een krachtig verhaal te vertellen heeft over het veilig opslaan van patiëntengegevens, dan is het wel deze onderzoeker! Reken maar dat deze medewerker wakker heeft gelegen van dit voorval. Allerlei scenario’s in z’n hoofd heeft gehaald. Zich voor z’n kop heeft geslagen. Altijd dacht dat dit hem nooit zou overkomen. Hoeveel procedures je ook opstelt, het zijn dít soort persoonlijk ervaringsverhalen die écht impact hebben op iemands handelen.

Beste AvL, ik heb een idee: maak deze onderzoeker chef-veiligheid-patiëntgegevens. Geef hem een opslag voor deze extra taken en alle ruimte om dit naar eigen inzicht ziekenhuisbreed op te pakken. Ik geloof dat je patiënten zich dan pas écht geen zorgen meer hoeven maken!

Marloes den Heijer – Teambuilder voor (tandarts)praktijken en auteur van het boek Passie in Praktijk – Lessen van ondernemende tandartsen.  www.passieinpraktijk.nl