Het patiëntendossier: belasting of hulpmiddel?

Iedere zorgverlener is op grond van de WGBO verplicht een dossier aan te leggen over de gezondheid van een patiënt en de uitgevoerde verrichtingen. Dit patiëntendossier heeft een functie binnen de kwaliteit en continuïteit van de zorg, maar ook binnen het toetsbaarheid en de verantwoording van de behandelingen.

Bijhouden patiëntendossier

Annemarie Smilde is juriste bij VvAA en staat al 15 jaar zorgverleners bij rond geschillen en procedures rondom praktijkvoering en zorgverlening. Ze ziet dat veel geschillen voortkomen uit het niet, of niet goed bijhouden van een patiëntendossier. Dit komt vaak aan het licht op het moment dat een tweede zorgverlener bij de behandeling van de patiënt betrokken wordt.

Second opinion

“Het komt vaak voor dat een patiënt zich laat overschrijven naar een andere tandarts of een second opinion aanvraagt”, aldus Smilde. “Daarbij gaat ook het patiëntendossier mee. Bij de collega tandarts kunnen op basis van een gebrekkig patiëntdossier vragen rijzen, die hij met de patiënt deelt. Bijvoorbeeld dat op grond van het dossier niet duidelijk is of een bepaalde behandeling of een bepaald onderzoek wel of niet heeft plaatsgevonden. Dit kan voor de patiënt aanleiding zijn een klacht bij het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg in te dienen.”

Smilde beaamt dat veel tandartsen een patiëntdossier zien als een extra belasting en administratieve rompslomp, maar benadrukt dat een goed bijgehouden patiëntendossier juist veel discussies en claims van patiënten, zorgverzekeraars en collega’s kan voorkomen.

Tijdens het congres Praktijkorganisatie Anno Nu verzorgt Annemarie Smilde de workshop “Regelgeving dossiervoering: een belasting of een hulpmiddel?”  Doel van deze workshop is te laten zien hoe u de regels kunt benutten in het belang van de patiëntenzorg  en om uzelf tijdrovende en dus kostbare discussies en procedures te besparen.

Kijk voor meer informatie op PraktijkAnnoNu.nl