De nieuwe praktijkmanager: een antropoloog die van reuring houdt

In een periode dacht ik dat het antwoord op die vraag was: méér. Meer van alles eigenlijk. Ik heb zelfs een tijd geprobeerd om de organisatie meer ‘corporate wise’ in te richten, met een extra managementlaag tussen mij en de praktijkteams. Ik legde mijn visie naast die van de aspirant-manager en keek of er een klik was. Ja? Je kan morgen beginnen. Maar al snel bleek dat die afstand niet goed werkte. Hoe groter de kloof tussen management en werkvloer, hoe minder betrokken mensen zich voelen. En laten we eerlijk zijn: een tandartspraktijk is geen multinational. We hebben geen baat bij een hiërarchie waarin informatie zich via meerdere tussenstations verplaatst.

Talent manager

De afgelopen weken was ik op zoek naar een nieuwe manager voor onze praktijk in Hoorn. Dit keer anders. Niet een nieuw tussenstation dus, maar een talentmanager. Iemand die een divers team kan coachen en ondersteunen, met oog voor unieke ambities en situaties. Maar hoe zie je dat tijdens een sollicitatiegesprek? Want er ís al een praktijk. Dat te managen talent bestaat al. Dus eigenlijk hoort de ontmoeting tijdens een sollicitatiegesprek niet met mij te zijn, maar met alle medewerkers van de praktijk.

En dus was ik tijdens het sollicitatiegesprek niet twee hondjes of een eenpitter, maar alle collega’s. Want de uitdaging is niet alleen om iemand te vinden die bij mijn visie past, maar die de samenwerking aan wil gaan met al die diverse mensen in de praktijk. Met tig paar ogen probeerde ik dus te zien of ik hier te maken had met een dozenschuiver, zoals ik ze graag noem, of een dozenvuller. De dozenschuiver kijkt vooral aan. Dat is soms heel handig, want een dozenschuiver heeft de cultuur snel door en kan bestaande processen soepel in goede banen leiden.

Bureaucraat en pragmaticus

Een bureaucraat en pragmaticus, die op voorspelbare wijze precies doet wat zij of hij denkt te moeten doen. Heel nuttig op zijn tijd. Maar de dozenschuiver schuift ook talent door. Waardoor grootse dromen soms zoekraken in het warenhuis. Een dozenvuller daarentegen gaat op zoek naar talent. Daarom moet je soms wat langer wachten op je pakketje, of ontvang je heel soms het verkeerde. Maar er ontstaat wel iets nieuws. Een dozenvuller schudt de boel op. Die gaat echt een relatie met de bestaande praktijk aan.

Antropoloog

Met tig monden praatte ik dus over onze praktijk, maar ik luisterde ook met tig paar oren naar het antwoord. Want om in verbinding en relatie te komen met de praktijk, moet de manager wat van zichzelf laten zien én de ander willen zien. En terwijl ik die tig gesprekken voerde, realiseerde ik me: een goede praktijkmanager is een antropoloog. Iemand die snapt dat verandering niet gaat over nieuwe systemen, maar over menselijke verbinding. Die de kunst beheerst om expertise uit de werkvloer te ontfutselen, niet door te commanderen, maar door echt te luisteren. Een social designer. Iemand die de ruimte tussen systemen en mensen kan overbruggen. Die begrijpt dat zorg meer is dan een dienst – het is een samenlevingscontract. En dat geldt niet alleen voor de behandelkamer, maar ook voor de werkvloer. Die antropoloog heb ik gevonden. Ik kan niet wachten om te zien welke reuring ze in de tent brengt.

Over Poeya Mohtadili

Poeya Mohtadili (1985) is ‘healthcare professional, disruptor & innovator & tandarts’. Hij studeerde tandheelkunde aan de ACTA. Hij leidt de Satiscare Zorggroep (2012), een organisatie met vijf mondzorgpraktijken. In 2021 opende hij de Dante Tanden-praktijk op de Zorgboulevard in Rotterdam Zuid, een Lifestyle en Experience Center voor multidisciplinaire preventieve zorg aan jeugd en gezin. Poeya is sinds 2021 blogger voor MedischOndernemen.

Lees ook: ‘We zijn lifestylecoach, allang niet meer alleen tandarts’ (2021) en DanteKids als schooltandarts 2.0 op 50 scholen: Betere preventie door intensieve ouderparticipatie en afstemming met school (2024)