De kracht van een goed 'sorry'

Erkenning van het ongemak

In westerse landen wordt het aanbieden van excuses gezien als het toegeven van schuld. Onze excuses zijn daarom vaak wat lomp: "Sorry dat ik te laat ben, maar de brug stond open", "Sorry dat je je gekwetst voelde, maar ik bedoelde het niet zo', of "Sorry dat ik je spiegel eraf heb gereden, maar de straat is ook zo smal." Wij schuiven daarmee in één zin de schuld op iemand of iets anders en ontkrachten ons excuus.

Een klager of slachtoffer is allereerst op zoek naar erkenning voor zijn ongemak. Hij wil gehoord worden. Maar wanneer iemand tegen ons klaagt, voelen we ons vaak aangevallen en schieten we in de verdediging of laten we merken dat we vinden dat de ander zich niet zo druk moet maken. Gek eigenlijk, want je weet hoe het voelt als iemand meteen na het aanbieden van excuses met een verdediging of een 'maar' komt. Dat is niet fijn, de excuses komen niet gemeend over.

Waarom het goed is om te leren je excuses aan te bieden

• Het versterkt je relatie: als je deze stap goed doorkomt, wordt de relatie hechter;
• Het is sociaal en rechtvaardig om erkenning te tonen voor andermans ongemak;            
• Het is een oefening in nederigheid. Dat is overigens iets anders dan een laag zelfbeeld;
• Je laat aan de ander zien dat je haar/hem waardeert: omdat hij ook wel weet hoe moeilijk het is om je excuses aan te bieden, zal zij/hij het waarderen dat je dat voor hem over hebt;
• Je geeft de ander de kans om zich van zijn beste kant te laten zien door je excuses te aanvaarden;
• Als de lucht geklaard is, hoef je je daarna niet schuldig te voelen of spijt te hebben.