Blog: Wat wil je zijn, hoe en voor wie

donderdag 23 augustus 2018

timer 3 min

Niemand zet meer het ‘mission statement’ van de organisatie op de muur, maar ook in de gezondheidszorg is het belangrijk dat patiënten, leveranciers én medewerkers weten waar uw praktijk of apotheek voor staat. Ga er niet vanuit dat dit voor iedereen vanzelfsprekend is, en dat is het ook nooit geweest. Nu overal samenwerkingsverbanden ontstaan, kunnen patiënten én medewerkers in die complexe situatie het zicht weleens kwijtraken.

De missie is zowel richtinggevend voor de hele organisatie, als het startpunt voor het opstellen en uitwerken van de strategie. Binnen het vakgebied Marketing wordt hiervoor het model van Derek Abell (‘ Defining the business’, 1980 ) gebruikt. Keuzes op deze drie assen levert iedereen die bij de organisatie betrokken is de ‘Strategische Ruimte’ waarbinnen alle strategische beslissingen genomen kunnen worden.

Afnemersbehoeften

Het Extended Gap model wees er al op dat de verwachtingen van een patiënt via een andere weg tot stand komen dan de behandeling die wordt aangeboden. Patiënten komen met simpele, maar ook met complexe problemen en zoeken hiervoor een oplossing. Maar de zorg, ook de medische zorg, is opgedeeld in professionele deelgebiedjes waar vaak een meer holistische benadering beter zou aansluiten op wat patiënten écht willen. Natuurlijk is dit vanuit welke discipline ook niet zo gemakkelijk te realiseren. Maar het zou patiënten al geweldig helpen als de hele benadering vanuit de eerstelijnszorg minder op de specifieke professionele mogelijkheden van huisarts, fysiotherapeut, tandarts of apotheker gebaseerd zou zijn, en meer op het door de patiënt ervaren probleem.

Afnemersgroepen

Natuurlijk kun je in de eerstelijnsgezondheidszorg niet gaan segmenteren op soorten patiënten. Maar je kunt die patiënten wel intern (her)indelen op wat hun probleem en achtergrond is, medisch én sociaal. Zodat die patiënt noch blijft ‘hangen’ bij de professional met wie deze toevallig het eerst in aanraking kwam, noch ‘at random’ wordt toegewezen aan een toevallig beschikbare behandelaar. Goed toegepast levert dat elke patiënt een veilige omgeving waarbinnen behandelingen plaatsvinden.

Technologieën

Voor een kleine, zelfstandige huisartspraktijk waren de mogelijkheden om patiënten te behandelen beperkt, waardoor er al snel moest worden doorverwezen. Zo stelde niet de lokale eerstelijnsprofessional, maar het ziekenhuis de diagnose en bepaalde in feite de behandeling. Nu, vooral uit oogpunt van kostenbeheersing, de eerste lijn weer meer wordt ingeschakeld, en er intussen allerlei subspecialisaties hun intrede deden (diabetes, obesitas, geriatrie, etc.) verschuift de technologie van eerstelijns naar ‘eerstelijns plus’. Uiteindelijk kan later nogmaals zo’n technologische sprong worden gemaakt, in samenwerking met andere disciplines.

Het blijft ‘mensenwerk’

De medische wereld verandert, maar het gevaar is dat hierbij méér wordt gekeken naar wat de beroepsbeoefenaren willen, of wat technologisch kan (robotarts, elektronische helpdesk), dan naar het probleemveld dat de patiënt daarbij zelf centraal staat. Het ligt voor de hand dat zoiets in multidisciplinaire ‘gezondheidscentra’ gemakkelijker realiseerbaar is, maar ook daar vergt die vrijwillige onderlinge samenwerking een grote aanpassing van wat nu nog vooral zelfstandige beroepsbeoefenaren zijn.

R.H. Koornstra MSc

Voor vragen: reinderkoornstra@gmail.com