Is de ZZP'er zielig? Niet als ze medicus is!

woensdag 29 oktober 2014

timer 3 min

De laatste maanden komt de Nederlandse ZZP-populatie constant negatief in het nieuws. Ze wordt uitgebuit door het bedrijfsleven, leeft op of onder het bestaansminimum, wordt door bazen in fiscale schijnconstructies gedwongen of neemt zelf de belastingdienst in de maling.

Een paar jaar geleden waren ZZP'ers nog hip, flexibel en eigenzinnig. Nu zijn ze vooral zielig als je de politiek en de media moet geloven.

Geldt dit ook voor ZZP'ers in de medische praktijk? Nee. Zoals zo vaak werken de dingen in medisch Nederland net wat anders dan in de rest van het land. Met als gevolg dat waarnemen, om maar eens een ouderwetse term er in te gooien, een aantal zeer nuttige functies vervult:

Ten eerste kunnen Praktijken snel en flexibel tijdelijke krachten regelen. Of het nu voor vervanging van ziekte, zwangerschap of vakantie is, of voor het opvangen van een drukke periode, je regelt snel en betaalbaar een invalkracht, zonder de angst dat je meteen blijvend aan iemand vast zit. Startende artsen komen mede hierdoor relatief snel aan de bak.

Ten tweede doen met name jonge huisartsen, tandartsen en verloskundigen in korte tijd ervaring op in heel verschillende praktijken. Ze komen er hierdoor niet alleen snel achter welk type praktijk, soort werk en collega's ze prettig vinden. Ze ontdekken wellicht of ze in de toekomst zelf (mede) praktijkeigenaar willen worden.

Het ZZP-er zijn is dan ook een soort stage voor het medische ondernemerschap. Je maakt kennis met de belastingdienst omdat je een VAR-verklaring moet aanvragen, je moet je zakelijke verzekeringen regelen, administratie voeren, nota's versturen etc. Je komt er dan ook achter of je dit soort dingen leuk vindt, of dat een bestaan als loondienster je toch ineens heel aantrekkelijk lijkt.
Het medische beroep en het ZZP-bestaan gaan sowieso goed samen omdat bij beiden een hoge mate van zelfstandigheid nodig is. Je eigen klinische blik en afwegingen zijn leidend in je medisch handelen, niet het blind opvolgen van orders. Heel iets anders dan wanneer je bijvoorbeeld door je (ex)-werkgever in een ZZP-bestaan geduwd wordt omdat de jeugdzorgbegroting omlaag moet.

Al met al zien wij als adviseurs in de medische branche geen zielige ZZP-ers. Wel zien wij (vooral jonge) professionals die vrijheid en verantwoordelijkheid combineren, en een behoorlijk inkomen verdienen, terwijl ze zich voorbereiden op alle facetten van de rest van hun professionele bestaan. Het is te hopen dat de hervormingsplannen waarop Den Haag broedt niet tornen aan de positieve kanten van het medische ZZP-bestaan.

Philip Jaspers, praktijkadviseur & venoot Raadgevers Kuijkhoven