Huisartsenposten overspoeld met niet-urgente telefoontjes

Bijna de helft van de telefoontjes naar de huisartsenposten in Oost-Brabant in de avond, nacht en het weekend, is niet zo urgent dat directe hulp nodig is. Deze niet-urgente telefoontjes zorgen voor oplopende wachttijden en verhoogde werkdruk. Hierdoor kunnen spoedoproepen in het gedrang raken. De huisartsenposten beginnen daarom een campagne waarin het verschil tussen spoedeisende en niet-spoedeisende hulp duidelijk gemaakt wordt.

Bijna de helft van de telefoontjes niet-urgent

De huisartsenposten in Oost-Brabant verwerken jaarlijks meer dan driehonderdduizend telefoontjes. Daarvan is 42 procent niet-urgent, wat inhoudt dat ze kunnen wachten tot de volgende werkdag, vertelt Harrie Geboers, bestuursvoorzitter van Huisartsenposten (HAP) Oost-Brabant. Geboers: ‘Wachttijden kunnen oplopen tot een halfuur of meer. Bij hoge urgentie kunnen mensen binnen dertig seconden iemand aan de lijn krijgen. Bij spoed kunnen wij direct helpen, maar elke beller vindt zichzelf een spoedgeval. De stroom telefoontjes moet verminderen.’

Campagne voeren

Tijdens de publiekscampagne  worden posters opgehangen en folders neergelegd op plekken waar de doelgroep komt, zoals huisartsenpraktijken, verpleeghuizen, kinderdagverblijven en consultatiebureaus. Geboers: ‘We willen het bewustzijn in zijn algemeenheid vergroten en mensen leren dat bellen niet altijd noodzakelijk is.’ Daarnaast wordt een beroep op huisartsen gedaan om vanaf drie uur maximaal bereikbaar te zijn.

‘Spoedplein’ gebouwd

Ook is een verandering van aanpak nodig in de ouderenzorg vanwege de enorme vergrijzing in de provincie. Zo begint dit najaar een experiment in regio Helmond-Peelland, waarbij een ‘spoedplein’ wordt gebouwd rondom het Elkerliek ziekenhuis. Op die manier zitten de spoedeisende hulp, huisartsenpost en nachtapotheek dicht bij elkaar. Geboers: ‘Als hulp nodig is, moet het in één keer goed zijn.’

ABCD-protocol

Triagisten, die de telefoon opnemen, bepalen hoe ernstig de klacht is. Sinds kort werken zij met het internationale ABCD-protocol: airway, breathing, circulation en disabilities. Ofwel: kan de patiënt ademen, is toediening van zuurstof nodig, is de bloedsomloop verstoord of zijn er stoornissen in het bewustzijn? Als dit zo is, komt de dienstdoende huisarts in actie. In andere gevallen probeert de triagist te verwijzen naar goede websites als thuisarts.nl. Een gesprek duurt gemiddeld zes minuten. Langer is niet wenselijk vanwege de werkdruk.

Bron: Eindhovens Dagblad, Spoedhulp huisartsenpost loopt vast door niet-urgente telefoontjes

Foto: Shutterstock