Tuinieren in de praktijk

De praktijk werd voorgesteld als een bloementuin met veel verschillende bloemen. Sommigen waren sterk met grote bloemen die elke zonnestraal probeerden op te vangen en te gebruiken om verder te groeien. Maar er waren ook kleinere bloemen die weliswaar heel mooi waren, maar die niet gelukkig leken in de schaduw van de grote bloemen of in deze tuin. De praktijkhouder deed als tuinman wat ze kon en gaf de kleinere bloemen extra water en speciale mest, maar het was maar de vraag of deze bloemen in deze tuin het best tot hun recht zouden komen.

Daarnaast bleek er een mol in de tuin te zijn, die goed werk deed onder de grond, maar er boven de grond een rommeltje van maakte. De vraag was of deze mol in de tuin hoorde en binnenkort toch uit zichzelf verder zou trekken of dat er een klem gezet moest worden om de mol te vangen.

Niet alleen in deze praktijk, maar in veel situaties is het bevrijdend en verhelderend om een actuele situatie te bespreken aan de hand van metaforen. Op deze manier is het niet nodig om namen te noemen terwijl belangrijke kenmerken van de situatie toch worden benoemd. Ook zegt de keuze van de metafoor iets over het onbewuste gevoel dat de verteller heeft bij de situatie. Een deel van het team beschrijft bijvoorbeeld de druk om te  scoren, een slag te slaan of het gevoel dat ze de eigen positie moeten verdedigen, terwijl een ander deel van het team het gevoel beschrijft dat ze als ontdekkingsreizigers spanning hebben die gepaard gaat met nieuwe mogelijkheden en de verrassing van kansen die zomaar voorbij lijken te komen.

Natuurlijk zijn er ook met het gebruik van metaforen geen kant-en-klare oplossingen voor moeilijke situaties in een praktijk. Toch kan deze laagdrempelige manier waarbij iedereen kan laten horen wat ze denken nieuwe inzichten geven die kunnen bijdragen aan de oplossing. Of het nu gaat om ontdekkingsreizen, sportwedstrijden of tuinieren in de praktijk.

Maaike Straathof